Communiceren met een onderbreker, hoe doe je dat?

communiceren met onderbrekers

Iedereen kent wel minstens 1 ‘onderbreker’. Van familiefeestjes tot talkshows, van schoenenwinkel tot multinational, we leven in een cultuur waar elkaar tijdens een gesprek onderbreken normaal en acceptabel gevonden wordt. Men heeft daar de etiketten “geanimeerd”, “gezellig” en “sociaal” op geplakt. Maar ben je verlegen, introvert, rustig van aard, een luisterend oor, dan is communiceren met een onderbreker een verschrikking.  Hoe kan je zorgen dat je toch gehoord wordt wanneer je tegenover een onderbreker zit?

Onderbrekers zijn dominante persoonlijkheden die graag in het middelpunt van de aandacht staan. De ander niet de gelegenheid geven zijn/haar verhaal af te maken is een manier om macht te grijpen in persoonlijke relaties of om heersende dominantie binnen een groep te bevestigen.

Schrik je nu omdat je jezelf herkent als onderbreker? Niet doen, want onderbreken kan ook een oprechte wens zijn om te helpen, om iets te verduidelijken wat de ander zegt of om iets toe te voegen. Bovendien ben je  geen onderbreker als jouw relatie met iemand zo goed dat je elkaars zinnen kan afmaken. Maar lees toch even verder want alle goede intenties ten spijt blijft onderbreken een negatieve ervaring voor iemand die constant onderbroken wordt. Hij/zij ervaart de onderbreking als “wat jij zegt is niet zo belangrijk als wat ik zeg” of simpelweg als “stop met praten”.

Die houding van “agressieve interruptie” is de afgelopen 40 jaar behoorlijk onderzocht hetgeen een mooi tijdsbeeld geeft.

In 1975 bleken onderbrekingen tussen mensen van hetzelfde geslacht (man-man, vrouw-vrouw) bijna onbestaand. Dat was bij gesprekken tussen man en vrouw wel anders. 90% van de onderbrekingen in een man-vrouwgesprek kwam van de kant van de man. In 1975 was de man nog de dominante kracht in zowat elk gesprek. Vrouwen moesten zwijgen en luisteren.

In 2014 werd een gelijkaardige test uitgevoerd. Onderbrekingen tussen gesprekspartners van hetzelfde geslacht kwamen opnieuw amper voor. Tussen man en vrouw bleken onderbrekingen veel frequenter voor te komen waarbij mannen toch nog de boventoon voerden. Ze onderbraken 2 keer zo vaak als vrouwen. Emancipatie heeft er niet voor gezorgd dat mannen minder onderbreken en meer luisteren. Nee, vrouwen werden mondiger en werden zelf onderbrekers.

Moet je nu alle onderbrekers keihard veroordelen?

Nee, de meeste onderbrekers, man of vrouw, hebben niet eens in de gaten dat ze onderbreken. Noch welk effect hun onderbreking heeft op hun gesprekspartner. En daarin schuilt ook meteen het antwoord op de vraag:

“Hoe communiceer je met een onderbreker?”

  1. Confronteer een onderbreker met zijn/haar gedrag. Niet agressief of uit frustratie maar rustig en gefocust. Een flinke snauw krijgen of mensen die weglopen, dat zijn de meeste onderbrekers wel gewend. Wees duidelijk en direct: “Ik vind dit gesprek niet meer prettig omdat jij me constant onderbreekt. Ik wil graag mijn verhaal afmaken en vraag dat jij even zwijgt en luistert.”
  2. Probeer vooral niet het gedrag van de onderbreker te veranderen door hem/haar te negeren of luider te praten. Dan verandert een gesprek in een machtsstrijd. De onderbreker gaat vaak onbewust die strijd graag aan en wint meestal wel.
  3. Gebruik een vaardigheid waar vooral introverte mensen goed in zijn: lichaamstaal. Desinteresse en passief-agressief gedrag zoals oogcontact vermijden, verveeld kijken, het lichaam wegdraaien is koren op de molen van de onderbreker. Hij/zij probeert nog harder om alle aandacht te trekken. In plaats daarvan leun je naar voren en maak intens oogcontact, zowel wanneer de onderbreker spreekt als wanneer jij spreekt. De kans dat je onderbroken wordt is dan stukken kleiner.

Uit eigen ervaring…

Ik hou niet van praten of praters. Ik hou niet van ‘dagelijks dom gelul’. Als ik dan ook nog eens onderbroken wordt, dan ben ik al snel klaar met iemand. Ik heb met de jaren geleerd welke methode het beste werkt voor mij.

  • Iemands naam herhaaldelijk en rustig zeggen. Onderbrekers zitten vaak onbewust achter een muur van hun eigen gedachten. Gedachten die vanzelf uit hun mond borrelen wanneer ze in gesprek zijn. Hun naam herhaaldelijk zeggen is in sociale context vreemd en doorbreekt de ‘gedachtenborrel’. Het creëert spanning die ik meestal aanvul met een glimlach en een “jij praat teveel” om de spanning weer te breken.
  • Intens oogcontact tot het punt van staren. Staren triggert een oerinstinct in mensen dat zegt: opletten, starende ogen, gevaar. Meestal valt de onderbreker dan stil en vraagt soms zelfs “Waarom kijk je zo?” Het helpt natuurlijk wel als je zoals ik een oog hebt met een afwijkende kleur. Mijn staar is eng.
SchrijfSterA

SchrijfSterA

Mag ik je behulpzame e-mail sturen?

Twee keer per maand meer artikels zoals deze en actueel advies waar je wat aan hebt. Klik op "Nieuwsbrief", vul in een vingerknip je gegevens in en wacht maximaal 14 dagen op je eerste nieuwsbrief.
SchrijfSterA
Delen? Graag!

One thought on “Communiceren met een onderbreker, hoe doe je dat?

  1. een verschrikking, goed gezegd. Ik ga even oefenen op mijn ‘staar’

Comments are closed.