De laatste blogpost

Waarom blog jij niet meer, Anja?

Ik wilde antwoorden: omdat ik in 2018 al mijn tijd gestoken heb in mijn boek en in mijn lichaam. Maar ik aarzel want dat is niet helemaal waar. Ik had tussendoor tijd over om te bloggen. Heb weekenden gehad dat ik tegen de muur liep van verveling. Dagen dat ik zeeën van tijd had. Waarom blogde ik toen niet?

Soms sijpelt een vraag via de oren en keel naar het hart en nestelt zich daar omdat de waarheid nog niet op tafel ligt. Waarom blog jij niet meer, Anja? Genesteld in mijn kern.

Ik zie Kim Tikt bloggen en vloggen over haar moestuinperikelen. Het enthousiasme is gewoon tastbaar zoals seringen en viooltjes in mei de lucht kunnen doordringen. Ik kijk naar mijn schrijfsels en die smaken naar oud brood met schimmel. De saus van enthousiasme over de eenvoudige cake ontbreekt.

Bloggen was voor mij slechts marketing. Ik blogde omdat het verkeer naar mijn website bracht. Omdat de experts zeiden dat potentiële klanten zo meer vertrouwen in me zouden krijgen en dus opdrachten zouden geven. Een leugen.

Bloggen was voor mij onderdeel van mijn werkzaamheden wanneer ik geen werkzaamheden had. Een schrijver die niet blogt? Dat bestaat niet! En dus blogde ik. Ik had een blogboek in mijn hoofd. Onderwerpen, plaatjes, thema’s, volgorde, woorden, fragmenten, tweets, teksten.

Bloggen was plannen, hard werken, aanpassen, zwoegen, delen, zweten. Schrijven om het schrijven zelf is nooit mijn drijfveer geweest. De enige beloning voor bloggen was voor mij de dialoog ná het schrijven. En die bleef vaak uit.

Het afgelopen jaar groeide naast het zelfvertrouwen ook het besef dat ik niet meer wil bloggen. Bloggen voelt voor mij teveel als klakkeloos je mening spuien. Ik word al dagelijks verstikt in meningen. Social media, blogs, vlogs, iedereen heeft een mening en iedereen zal de wel eens laten zien of horen. Bloggen is schreeuwen is een wereld vol schreeuwers.

Vloggen is het nieuwe schreeuwen. Ik zie het op LinkedIn waar je met geschreven woorden niet meer boven de massa uit kan steken. Dus gooit LinkedIn zich massaal op vlogs, het ene al slechter dan het andere. En allemaal schreeuwen ze om aandacht in een wereld die voortdurend schreeuwt.

Zoals ik de waanzin van social media van me af aan het schudden ben –geen zakelijk Twitter, zakelijk Facebook opgezegd, Instagram privé gemaakt, niet meer zwijgen op LinkedIn- zo wil ik niet meer aan de waanzin van bloggen meedoen. Steeds minder meningen in mijn hoofd die om mijn mening vragen is het ware paradijs.

Dit is de laatste blogpost dat je op deze site zal zien. Ik zal op mijn persoonlijke website vast nog wel een keer iets delen dat ik graag langer bewaard wil zien dan twee weken. Maar meer hoef je niet te verwachten.

Geef mij maar mijn eiland van stilte terug.

Als je een schrijver/redacteur zoekt die je helpt schreeuwen, moet je niet bij mij zijn. Laat me weten wat je nodig hebt en ik wil van harte de juiste collega’s aanbevelen.

Neem contact met mij op als je woorden van rust en stilte nodig hebt, van dialoog en wederzijds respect.

SchrijfSterA

Freelance (web)redacteur | Tekstschrijver at Tekstbureau Van Ginneken
Freelance (web)redacteur | Tekstschrijver | Researcher | Auteur | Uitgever | "Heerlijk kreng" | INTJ

-- CONTACT --
SchrijfSterA

Latest posts by SchrijfSterA (see all)

Delen? Graag!