Jeuk van jeukwoord

jeukwoord

Kennen jullie Japke-d. Bouma al? Ze heeft vaak een plekje in mijn nieuwsbrief omdat ze zulke grappige, mooie, leuke, scherpe, rake taalcolumns en -artikels schrijft in onder andere NRC. Japke-d. is columnist, redacteur NRC, auteur en generaal in het de strijd tegen jeukwoorden.

Ik moet vaak om Japke-d. lachen maar soms denk ik dat een goed poeder tegen de jeuk haar wat meer rust in het leven zou brengen. Elke week opnieuw tekeer gaan tegen de jeukwoorden van anderen kan toch niet goed zijn voor je zielsrust?

“Het zou al helpen als mensen geen onnodige jeukwoorden meer zouden gebruiken. Tot nu toe nog niet één steekhoudend argument vóór het gebruik ervan gelezen.” ~ Japke-d. Bouma

Touché! Er zijn ook geen goede argumenten vóór het gebruik van jeukwoorden.

Maar met een enorme kanttekening: wie bepaalt wat een jeukwoord is?

Wat een jeukwoord is voor de één is een doodnormaal woord voor de ander.

“Als ik kijk naar mijzelf, zou ik niet willen solliciteren bij een bedrijf waar innovatie en creativiteit niet in het DNA zit van de organisatie,” zegt Martijn Smit in “Weifelende woorden“.

Het enige wat een bedrijf doet dat zegt innovatie en creativiteit in het DNA te hebben zitten, is haar eigen identiteit naar buiten dragen. Waarom dan toch jeuk krijgen van die bewoordingen?

Omdat de weinige bedrijven (en individuen) die deze woorden oprecht menen, ondergesneeuwd worden door bedrijven die het ‘wel lekker vinden klinken’. Het zijn woorden van de marketingafdeling die onderzoek deed. Woorden, niet uit het hart van de organisatie of de mensen die er werken, maar uit de 24/7 marketingmachine. Of nog erger: het brein van een CEO die de klok hoorde luiden en de klepel dan maar zelf gekleid heeft.

En ja, scherpe mensen zoals Japke-d. leid je met die woorden niet om de tuin. Ze kijken recht door die marketingsluier heen en rossen hun zwaard met kracht door de jeukwoorden.

Ik ben dan weer zo’n muts die lichte huidirritatie krijgt van het woord “jeukwoord”.

Als er ergens een woord is dat overmatig gebruikt wordt is het wel “jeukwoord”. Als je geen jeukwoorden hebt, tel je ocherme niet meer mee. Wat een jeukwoord is voor de één is een doodnormaal woord voor de ander. Ik lig niet wakker van innovatie of creativiteit die in dna zit, van “passie” of “professional”.

Waar ik dan wel enorme jeuk van krijg? Managers -ik noem geen namen- die onder de indruk zijn van de Engelse woorden die ze graag te pas en te onpas gebruiken maar die zelf zonder blikken of blozen “ik wordt” schrijven.

Now excuseer mij, ik moet even naar de apo om een lotion op te halen tegen de itch.

 

SchrijfSterA

SchrijfSterA

Tekstschrijver | Redacteur at Tekstbureau Van Ginneken
Taalkompas | CEO en toiletjuffrouw | INTJ | Ecomodernist

-- CONTACT --
SchrijfSterA

Latest posts by SchrijfSterA (see all)

Delen? Graag!